Blog o sztuce, Malarstwo Świata

Gotyk- styl w sztukach plast, dojrzałego i późnego średniowiecza, ukształtowany we Francji przed pół. XII w., rozprzestrzenił się już ok. 1170 w Anglii, a w XIII w. Hiszpanii, Niemczech, Skandynawii i Europie Środkowej docierając w czasie wypraw krzyżowych na Cypr i Bliski Wschód, i trwał w licznych odmianach do pocz. XVI w.; nie przyjął się powszechnie we Włoszech, gdzie zbyt silne były tradycje sztuki starożytnej i gdzie został już ok. 1420 wyparty przez renesans. Gotyk od początku swego istnienia kształtował się jako styl sakralny, związany z doktryną Kościoła, dlatego sztuka religijna wysunęła się w okresie jego trwania na pierwsze miejsce, przewyższając swym znaczeniem sztukę świecką; jednakże g. był także silnie związany z kulturą rycerską i mieszczańską. W dziedzinie malarstwa gotyk to okres wielkiego rozkwitu witrażownictwa. Figuralne witraże o intensywnych kolorach (czerwień-rubin, niebieski, zieleń, żółty) stały się niezwykle ważnym elementem wnętrz kościołów gotyckich. Malarstwo ścienne utraciło wówczas znaczenie, wysuwając się na przodujące miejsce jedynie na terenie Włoch. Nadal intensywnie rozwijało się natomiast malarstwo miniaturowe, które zerwało z płaską i linearną stylizacją na rzecz trójwymiarowego i przestrzennego ujęcia wnętrz i krajobrazów. Do rozkwitu doszło malarstwo tablicowe, które wyrażało się zwłaszcza w kompozycjach wieloskrzydłowych ołtarzy. Główni twórcy: w Niderlandach - H. i ]. van Eyck, mistrz z Flemalle, van der Weyden, H. Memling; w Burgundii - M. Broederlam, we Francji - ]. Malouel, Mistrz Pięty Awiniońskiej, E. Charonton; w Niemczech - S. Lochner, M. Wolgemut; we Włoszech - Cimabue, Duccio, Giotto, S. Martini, bracia Lorenzetti; w Szwajcarii - K. Witz; w Czechach - Mistrz z Trebonia; w Polsce - szkoła małopolska (tryptyki krakowskie).